Blog

Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji to jedno z najprostszych, a zarazem najskuteczniejszych narzędzi diagnostycznych, które pomaga pacjentowi zrozumieć, jak pracuje pęcherz. Z dobrze opisanego dzienniczka mikcji wnioski może wyciągnąć fizjoterapeutka uroginekologiczna lub lekarz prowadzący. Choć może wyglądać niewinnie — jak zwykła tabela — to potrafi dostarczyć niezwykle cennych informacji, które pomagają fizjoterapeucie ułożyć plan terapii. Dzienniczek mikcji to zapis Twoich wizyt w toalecie — kiedy, jak często i w jakich ilościach oddajesz mocz. Wypełnia się go zwykle przez 3 dni, notując zarówno mikcje (czyli oddanie moczu), ilość i rodzaj wypijanych płynów oraz, jeśli występują, incydenty nietrzymania moczu. Jak wygląda dzienniczek mikcji? Dzienniczek mikcji, którego używamy w Fizjo Pelvi, wygląda następująco: Link do pobrania dzienniczka: pobierz dzienniczek mikcji (PDF) Dzienniczek mikcji — komu jest zalecany? Dzienniczek mikcji jest bardzo przydatnym narzędziem w diagnostyce chorób dróg moczowych, zwłaszcza takich jak: nietrzymanie moczu, pęcherz nadreaktywny, parcia naglące, częstomocz bez objawów zakażenia układu moczowego, oddawanie moczu w małych ilościach. Dokładne prowadzenie dzienniczka mikcji pozwala uzyskać cenne informacje o typie i nasileniu problemów z nietrzymaniem moczu, co znacząco ułatwia dobranie odpowiedniego sposobu leczenia. To narzędzie szczególnie polecane osobom doświadczającym niekontrolowanego wycieku moczu — np. podczas aktywności fizycznej, śmiechu czy kichania — a także pacjentom skarżącym się na nagłe parcia lub bardzo częste oddawanie niewielkich ilości moczu. Dzienniczek pomaga także monitorować skuteczność zastosowanej terapii i obserwować postępy w leczeniu. Co potrzebuję do wypełnienia dzienniczka mikcji? Niezbędny do prowadzenia dzienniczka mikcji jest pojemnik z miarką (do odmierzania ilości wydalanego moczu — nie mierzymy „na oko” 😉) oraz wydrukowany dzienniczek mikcji. Obie te rzeczy dostaniesz podczas wizyty w Fizjo Pelvi. Kolejnym ważnym elementem w prowadzeniu dzienniczka jest sumienność i wytrwałość — na początku chodzenie do toalety z pojemnikiem i odmierzanie wszystkiego, co pijesz, może wydawać się czasochłonne i skomplikowane, ale szybko wchodzi w nawyk. Praktyczne wskazówki dla wykonujących dzienniczek mikcji Prowadź zapisy w dzienniczku przez 3 kolejno następujące po sobie doby (dzień/noc/dzień). Najlepiej, jeśli 1 dzień jest dniem tygodnia, podczas którego jesteś w pracy, a 1 dzień jest dniem wolnym, np. piątek–sobota lub niedziela–poniedziałek. Upewnij się, że będziesz mieć warunki do regularnego uzupełniania dzienniczka. Dzienniczek mikcji rozpocznij w ustalonym dniu, po przebudzeniu. Notuj systematycznie, co (rodzaj napoju jest ważny) i ile pijesz, a także o której godzinie. Pamiętaj, by zachować swoje codzienne nawyki związane z piciem — nie zmieniaj ich celowo na czas prowadzenia dzienniczka. Spożycie zupy, kefiru czy wodnistego owocu (np. arbuza) również powinno znaleźć się w dzienniczku mikcji. Do pomiarów ilości oddawanego moczu najlepiej użyć miarki kuchennej lub miarki, którą otrzymasz wraz z dzienniczkiem podczas wizyty. Jeśli dojdzie do nietrzymania moczu, zaznacz czas oraz sytuację (kaszel, trening), w której do niego doszło, oraz subiektywną ilość popuszczonego moczu w kropelkach 💧. Jeśli używasz specjalnych wkładek na nietrzymanie moczu, zaznacz w dzienniczku, kiedy w ciągu dnia nastąpiła wymiana wkładki. Jeśli zdarza Ci się wstawać w nocy do toalety, zanotuj to również w dzienniczku mikcji. W rubryce „dodatkowe informacje” możesz zapisać, jeśli u Ciebie występują, parcia naglące i ich nasilenie: „+” oznacza odczuwalne parcie, które można na krótką chwilę zignorować; „++” parcie, które wywołuje silną potrzebę oddania moczu; „+++” oznacza bardzo silne parcie, które sprawia, że natychmiast trzeba skorzystać z toalety. W dodatkowych informacjach możesz również opisać takie dolegliwości jak ból i pieczenie, utrudnienie rozpoczęcia mikcji lub informację o oddanym stolcu. Choć prowadzenie dzienniczka mikcji może wydawać się na początku nieco żmudne, jego wartość diagnostyczna jest ogromna. To podstawowe, ale niezwykle pomocne narzędzie, które daje nam konkretne dane i pozwala lepiej zadbać o zdrowie intymne. Natalia Wawszczyk – fizjoterapeutka specjalizująca się w uroginekologii, urologii i proktologii. Pasjonatka terapii blizn. Swoją uwagę koncentruje na dobrostanie pacjenta. UMÓW SIĘ ONLINE ZADZWOŃ TERAZ Sprawdź inne wpisy Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji to jedno z najprostszych,… Czytaj więcej Jak dbać o mięśnie dna miednicy na co dzień? Jak dbać o mięśnie dna miednicy na co dzień? Mięśnie… Czytaj więcej Aktywność fizyczna w ciąży – fakty i mity Aktywność fizyczna w ciąży – fakty i mity Autorytety takie… Czytaj więcej Powiększony brzuch po porodzie – czy to rozejście mięśnia prostego? Powiększony brzuch po porodzie – czy to rozejście mięśnia prostego?… Czytaj więcej Czy w ciąży można ćwiczyć? Czy w ciąży można ćwiczyć? Dowiedziałaś się, że jesteś w… Czytaj więcej Co druga kobieta poniżej 20 roku życia doświadcza bolesnych miesiączek – czy też tak masz? Co druga kobieta poniżej 20 roku życia doświadcza bolesnych miesiączek… Czytaj więcej Ból miednicy u mężczyzn – czy to choroba? Ból miednicy u mężczyzn – czy to choroba? Ból lokalizujący… Czytaj więcej 7 rzeczy, które warto wiedzieć o fizjoterapii uroginekologicznej 7 rzeczy, które warto wiedzieć o fizjoterapii uroginekologicznej Jeśli kiedykolwiek… Czytaj więcej

Jak dbać o mięśnie dna miednicy na co dzień? Mięśnie dna miednicy — codzienne wsparcie i trening Mięśnie dna miednicy pełnią kluczową rolę w naszym ciele, dlatego warto je wspierać każdego dnia. Oto najważniejsze zasady. Codzienne zasady, które warto wprowadzić Dbaj o ergonomię przy podnoszeniu ciężarów Podnoś ciężkie przedmioty, przyciągając je blisko ciała, z ugięciem kolan i prostymi plecami. Wydychaj powietrze w trakcie podnoszenia — nie wstrzymuj oddechu ani nie napinaj nadmiernie brzucha. Utrzymuj umiarkowaną aktywność fizyczną Regularne ćwiczenia, takie jak spacery, pływanie czy pilates, wzmacniają całe ciało i wspierają pracę dna miednicy bez nadmiernego przeciążenia. Dbaj o prawidłową ruchomość kręgosłupa i bioder Elastyczny kręgosłup i biodra to lepsze wsparcie dla dna miednicy. Wprowadź ćwiczenia mobilizacyjne i rozciągające do swojej rutyny. Unikaj długotrwałego siedzenia Długie siedzenie osłabia krążenie i może prowadzić do przeciążenia mięśni miednicy. Rób regularne przerwy na wstawanie i krótkie rozciąganie co 30–60 minut. Zadbaj o prawidłową postawę w pracy Siedź prosto, z podparciem lędźwi i stopami opartymi o podłogę. Unikaj garbienia się i podpierania brody na rękach. Ćwicz oddech przeponowy Głębokie oddychanie z udziałem przepony pomaga w naturalnym rytmie napięcia i rozluźniania mięśni dna miednicy. Odpowiednie nawodnienie Picie odpowiedniej ilości wody (ok. 1,5–2 litry dziennie) wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu moczowego i zapobiega zaparciom. Odwodnienie może prowadzić do zagęszczenia moczu i częstszych infekcji, które również obciążają dno miednicy. Dbaj o dietę i zdrowie jelit Wprowadź błonnik, odpowiednią ilość płynów i zdrowe tłuszcze, by wspierać pracę układu pokarmowego i zapobiegać zaparciom. Unikaj parcia na toalecie Nie wstrzymuj oddechu i nie „wypychaj” moczu czy stolca siłą — to może prowadzić do przeciążenia dna miednicy. Podczas oddawania stolca użyj podnóżka pod stopy, tak aby kolana były wyżej niż biodra — taka pozycja rozluźnia mięśnie dna miednicy i ułatwia wypróżnianie. Poprawnie kichaj i kaszl Podczas kichania i kaszlu odchyl łokieć do boku i skręć się tułowiem w tę samą stronę. Kaszl i kichaj w łokieć. Jeśli potrafisz, napnij mięśnie dna miednicy (wyobraź sobie, że w pochwie masz tampon i chcesz go ścisnąć oraz wciągnąć jeszcze wyżej). Możesz również skrzyżować nogi. Unikaj palenia papierosów Kaszel palacza prowadzi do przewlekłego wzrostu ciśnienia śródbrzusznego i może osłabiać mięśnie dna miednicy. Aktywnie przygotuj się do porodu Ćwiczenia oddechowe, nauka rozluźniania i świadomego sterowania mięśniami dna miednicy podczas ciąży zwiększają szanse na łagodniejszy i bardziej kontrolowany poród. Udany, mniej urazowy poród oznacza mniejsze przeciążenie mięśni dna miednicy i lepszą ochronę narządów. Profilaktyczna fizjoterapia uroginekologiczna Regularne konsultacje z fizjoterapeutą uroginekologicznym pomagają ocenić funkcję mięśni dna miednicy, poprawić technikę ćwiczeń, nauczyć się rozluźniania i zapobiegać problemom, zanim się pojawią. 4 sposoby na osłabione mięśnie dna miednicy Ćwiczenia mięśni dna miednicy. Wprowadź ćwiczenia wykonywane prawidłową techniką — świadome napinanie i pełne rozluźnianie mięśni. Wzmacnianie i mobilność całego ciała. Regularne ćwiczenia, takie jak spacery, pływanie czy pilates, wzmacniają całe ciało i wspierają pracę dna miednicy. Dbaj również o ruchomość kręgosłupa i bioder — elastyczne biodra to lepsze wsparcie dla dna miednicy. Dbanie o codzienne nawyki. Prawidłowa ergonomia podnoszenia, dobra postawa ciała, unikanie długiego siedzenia, prawidłowa dieta i brak parcia podczas wypróżniania to klucz do ochrony osłabionych mięśni. Konsultacja z fizjoterapeutą uroginekologicznym. Indywidualnie dobrany plan terapii (np. biofeedback, elektrostymulacja, terapia manualna) pozwala szybciej i skuteczniej przywrócić funkcję mięśni. Jak prawidłowo ćwiczyć mięśnie dna miednicy? 1. Świadome napięcie i rozluźnienie Aby prawidłowo napiąć mięśnie dna miednicy, wyobraź sobie, jakbyś chciała wciągnąć tampon, który jest w pochwie, wyżej w górę ciała — albo jakbyś chciała zatrzymać gaz. Uwaga: po napięciu zawsze świadomie rozluźnij mięśnie! Równowaga między napięciem a rozluźnieniem jest kluczowa. Mięśnie dna miednicy, podobnie jak inne mięśnie w naszym ciele, składają się z włókien szybko- i wolnokurczliwych. Dlatego, aby były naprawdę wydolne i funkcjonalne, trening powinien uwzględniać oba typy pracy. Ćwiczenie włókien szybkokurczliwych (reakcja i szybkość) Włókna szybkokurczliwe odpowiadają za szybkie, krótkie skurcze, które chronią nas np. przy nagłym kichnięciu, kaszlu czy śmiechu. Szybko napnij mięśnie dna miednicy na około 1–2 sekundy, od razu rozluźnij, powtórz 5–10 razy w jednej serii. Ćwiczenie włókien wolnokurczliwych (wytrzymałość i stabilizacja) Włókna wolnokurczliwe odpowiadają za utrzymywanie długotrwałego napięcia, potrzebnego np. podczas stania, chodzenia czy długiego trzymania moczu. Napnij mięśnie dna miednicy delikatnie i stopniowo, utrzymaj napięcie przez 8–10 sekund (pamiętaj o swobodnym oddychaniu!), następnie całkowicie rozluźnij mięśnie na tyle samo czasu, powtórz 5–10 razy. 2. Różne pozycje ciała Napinaj mięśnie dna miednicy w różnych pozycjach, aby uczyć je pracy w naturalnych warunkach. Ćwicz siedząc, stojąc, leżąc, a nawet chodząc czy ćwicząc. 3. Połączenie z oddechem Nie wstrzymuj oddechu podczas ćwiczeń! 4. Regularność i cierpliwość Ćwicz codziennie — krótkie serie są bardziej efektywne niż rzadkie długie sesje. Efekty odczuwalne są zwykle po 6–8 tygodniach regularnego treningu. Pamiętaj: zdrowe mięśnie dna miednicy muszą umieć zarówno szybko reagować, jak i utrzymywać długie napięcie, ale też w pełni się rozluźniać. Równowaga tych funkcji to klucz do ich wydolności i ochrony narządów miednicy. Najczęstsze błędy przy ćwiczeniach mięśni dna miednicy Mimo dobrych chęci wiele osób podczas ćwiczeń mięśni dna miednicy popełnia błędy, które mogą obniżać skuteczność treningu, a nawet pogarszać problem. Na co uważać? Napinanie nie tych mięśni, co trzeba. Zamiast mięśni dna miednicy często nieświadomie napinamy pośladki, uda lub mięśnie brzucha. Wstrzymywanie oddechu. Przy napinaniu mięśni wiele osób automatycznie zatrzymuje oddech. To błąd — ćwiczenia wykonujemy przy spokojnym oddychaniu. Zbyt mocne napinanie. Za duża siła skurczu może prowadzić do nadmiernego napięcia i bólu dna miednicy. Mięśnie powinny być napięte subtelnie i z wyczuciem, a nie „na maksa”. Brak fazy rozluźnienia. Skupianie się tylko na napinaniu, bez świadomego rozluźniania, może doprowadzić do przewlekłego napięcia i bólu. Każde napięcie powinno kończyć się pełnym rozluźnieniem. Brak systematyczności. Ćwiczenia wykonywane okazjonalnie (np. raz w tygodniu) nie przynoszą efektów. Najlepsze efekty daje krótki, ale codzienny trening. Jak rozluźniać mięśnie dna miednicy? Nie zawsze problemem jest „słabość” — czasem mięśnie są zbyt napięte. Techniki rozluźniające są równie ważne jak wzmacnianie. Ćwiczenia oddechowe. Oddychaj przez nos, kierując powietrze „do brzucha”. Podczas wdechu wyobraź sobie, że dno miednicy się „otwiera”, „mięknie”, „rozszerza jak spadochron”. Wydech wykonaj przez lekko otwarte usta, brzuch opada. Rollowanie okolicy krocza. Usiądź okrakiem na rollerze lub na początku na zrolowanym ręczniku. Zrób kilka bardzo

Aktywność fizyczna w ciąży – fakty i mity Autorytety takie jak Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników (PTGiP) czy Światowa Organizacja Zdrowia jednogłośnie promują aktywność fizyczną w ciąży jako bezpieczną i zalecaną. Nadal jednak pokutują liczne mity na ten temat, które sprawiają, że wiele kobiet obawia się ćwiczyć w czasie ciąży. W tym tekście nasza trenerka medyczna specjalizująca się w treningu kobiet w ciąży i po porodzie rozprawia się z najpopularniejszymi mitami na temat treningu w ciąży. W ciąży najlepiej chodzić na spacery i dużo odpoczywać – fakt czy mit? Najnowsze rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników rozprawiają się jednoznacznie z mitem odpoczywania w ciąży. Zgodnie z aktualną wiedzą medyczną opartą na faktach nie zaleca się rutynowego „odpoczynku w łóżku”. Negatywne konsekwencje zdrowotne tej praktyki to między innymi ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej, demineralizacja kości i pogorszenie kondycji ciężarnej. Kobietom w ciąży o prawidłowym przebiegu zaleca się podejmowanie aktywności fizycznej o przynajmniej umiarkowanej intensywności przez co najmniej 150 minut tygodniowo przez cały okres ciąży. Aktywność powinna być rozłożona na trzy lub więcej dni w tygodniu. Przykłady bezpiecznej aktywności o umiarkowanej intensywności to m.in. szybki marsz, pływanie, trening oporowy czy ćwiczenia kształtujące poszczególne części ciała, a także prace w ogrodzie. Jeżeli ciężarna nie ma możliwości ćwiczyć w zaleconym wymiarze 150 minut tygodniowo, rekomendowana jest jakakolwiek aktywność minimalizująca czas spędzony w pozycji siedzącej. Czy w ciąży można leżeć na plecach? Rekomendacje PTGiP odnoszą się również do popularnego zakazu leżenia na plecach w ciąży. „W trzecim trymestrze ciąży powiększająca się macica może powodować ucisk na żyłę główną dolną, szczególnie w pozycji leżącej. Obniżenie ciśnienia czy złe samopoczucie w pozycji leżącej na plecach dotyczą 10% kobiet. Ta grupa pacjentek powinna unikać długiego pozostawania w powyższej pozycji. Dostępne wyniki badań wskazują natomiast, że ćwiczenia wykonywane w pozycji leżącej na plecach nie są związane z negatywnymi konsekwencjami dla przebiegu ciąży czy rozwoju płodu”. Podnoszenie rąk w ciąży – można czy nie? W prawidłowo rozwijającej się ciąży nie ma najmniejszego powodu, żeby unikać podnoszenia rąk do góry. Jest to jeden z naturalnych wzorców ruchowych człowieka, a w ciąży należy pracować nad zachowaniem pełnej mobilności, a nie ją ograniczać. To również niezwykle funkcjonalny ruch, którego używamy w życiu codziennym. Ograniczenie ruchomości barków może wręcz przyczynić się do przeciążenia kręgosłupa. Dlatego dobrze skomponowany trening w ciąży zawiera również ruchy funkcjonalne, niezbędne w codziennym życiu i przygotowujące do wyzwań wczesnego macierzyństwa. Czy w ciąży można chodzić na basen? Basen jest doskonałą aktywnością w czasie ciąży. Ruch w wodzie daje możliwość odciążenia kręgosłupa czy przeciążonych, opuchniętych nóg. Kobiety obawiające się infekcji intymnych mogą stosować tampony probiotyczne z kwasem mlekowym. Trzeba mieć silne mięśnie dna miednicy, żeby dobrze urodzić W tym micie spotykają się błędne przekonania na temat ciąży i porodu z tymi na temat mięśni dna miednicy. Spróbujmy to rozplątać. W czasie ciąży mięśnie dna miednicy faktycznie ulegają rozciągnięciu i osłabieniu, co może prowadzić do takich dolegliwości jak wysiłkowe nietrzymanie moczu. Dlatego tak ważne jest, aby każda ciężarna pracowała nad świadomością mięśni dna miednicy i nauczyła się je prawidłowo aktywować. Z drugiej strony, żeby urodzić siłami natury, potrzebujemy elastycznych mięśni dna miednicy, które są w stanie się rozluźnić i rozciągnąć, żeby umożliwić dziecku przejście przez kanał rodny. Dlatego każdy trening dna miednicy, a zwłaszcza w okresie ciąży, powinien oprócz ćwiczeń wzmacniających zawierać ćwiczenia rozluźniające, tak żeby dno miednicy było wydajne i elastyczne. Ćwiczenia siłowe dla ciężarnych są zabronione Zgodnie z najnowszymi rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników ćwiczenia siłowe (oporowe) z wykorzystaniem zewnętrznego obciążenia lub masy własnego ciała powinny być wykonywane 2–3 razy w tygodniu. Kobiety początkujące powinny zacząć od treningów o niskiej intensywności i stopniowo ją zwiększać; kobiety aktywne przed ciążą mogą kontynuować swoje treningi, utrzymując je na umiarkowanej do wysokiej intensywności. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas podnoszenia dużych ciężarów i wykonywania intensywnych ćwiczeń izometrycznych z dużą ilością powtórzeń w ciąży, z powodu braku wystarczającej liczby dowodów naukowych odnośnie do tego typu treningu. Jak się wcześniej nie ćwiczyło, to w ciąży lepiej nie zaczynać Wręcz przeciwnie – jest to ostatni moment, żeby zadbać o zdrowie swoje i dziecka oraz przygotować się do porodu i macierzyństwa. Kobiety, które przed ciążą nie były aktywne, powinny rozpocząć od ćwiczeń o niskiej intensywności (spacer, pływanie) w krótkich, 15-minutowych sesjach. Stopniowo należy zwiększać intensywność i długość treningów, tak aby osiągnąć zalecany pułap 150 minut tygodniowo aktywności o intensywności umiarkowanej lub wyższej. Ciężarnym nie zaleca się natomiast uczestnictwa w nowych dla nich i trudnych technicznie sportach. Czy robienie przysiadów w ciąży przyspiesza poród? Dowody naukowe jednoznacznie wskazują na fakt, że podejmowana w czasie ciąży aktywność fizyczna o umiarkowanej intensywności nie przyczynia się do przedwczesnego porodu. Ćwiczenia takie jak przysiady czy skłony do przodu nie wywołają więc porodu, ale jeżeli poród się zaczął, mogą – zwłaszcza w połączeniu z ćwiczeniami oddechowymi – przyspieszyć rozszerzanie się szyjki macicy, a tym samym skrócić pierwszy okres porodu. Pozycja kuczna jest jedną z wertykalnych pozycji porodowych, a wykonywanie przysiadów w czasie ciąży przygotowuje ciało do jej przyjmowania w czasie porodu. Czy w ciąży można biegać? Tutaj trochę trudniej o jednoznaczną odpowiedź. Zgodnie z zaleceniem o niepodejmowaniu trudnych i wymagających technicznie sportów w ciąży nie zaleca się biegania kobietom, które nie robiły tego przed ciążą. W takim przypadku lepiej sprawdzą się spacery i marsz. Ciężarne, które biegały wcześniej, powinny skonsultować tę aktywność ze swoim lekarzem, zwłaszcza w kontekście mięśni dna miednicy. Jeżeli ciąża rozwija się prawidłowo, a podczas biegania i po nim nie występują dolegliwości ze strony mięśni dna miednicy, często ta forma aktywności może być kontynuowana przy adekwatnym obniżeniu intensywności treningów. Niech za podsumowanie tego artykułu posłuży kolejny cytat z dokumentu PTGiP: „aktywność fizyczna jest obecnie postrzegana jako kluczowy element stylu życia wspierający prawidłowy przebieg ciąży oraz zmniejszający częstość występowania powikłań w czasie jej trwania”. Nie ma więc co się obawiać aktywności fizycznej w ciąży, a w przypadku braku odpowiedniej wiedzy warto skorzystać z pomocy specjalisty, który zaproponuje bezpieczne ćwiczenia odpowiednie do etapu ciąży, stopnia wytrenowania i kondycji ciężarnej. Katarzyna Wawrzycka – wspiera ciało kobiety w zachowaniu sprawności nie tylko w czasie ciąży, ale również, a może nawet przede wszystkim w

Powiększony brzuch po porodzie – czy to rozejście mięśnia prostego? Okres ciąży i połogu to czas, w którym powłoki brzuszne najpierw muszą się rozciągnąć, a potem skurczyć. Warto pomyśleć tutaj o czasie, który mija, aby te zmiany mogły zajść. Ciąża, trwając 9 miesięcy, pozwala na powolny proces rozciągania się powłok brzusznych, jednak połóg książkowo kończymy po 6 (poród siłami natury) lub 12 (cesarskie cięcie) tygodniach. Zobaczmy, jak wielka jest to dla ciała dysproporcja w czasie i jak szybko ma ono sobie poradzić ze zmianami, które powstawały przez 9 miesięcy. Fakt, że brzuch po porodzie nadal odstaje od osi ciała, nie musi oznaczać rozejścia mięśni prostych – być może to powiększona macica, która jeszcze nie obkurczyła się do końca po porodzie, a może na brzuchu pojawiła się dodatkowa tkanka tłuszczowa lub obrzęk limfatyczny. Czym jest poporodowe rozejście mięśni brzucha? Rozejście – zamiennie rozstęp mięśni prostych brzucha (DRA – Diastasis Recti Abdominis) lub inaczej rozejście kresy białej – stwierdzamy, gdy odległość między brzuścami mięśni wynosi, w zależności od źródła, od 2 do 3,5 cm i więcej. Jednak z punktu widzenia fizjoterapii nie wystarcza nam ocena samej szerokości kresy białej, a jej funkcjonalność. Jeżeli szerokość kresy wynosi 4 cm, ale brzuch zachowuje swoje funkcje i w odpowiedni sposób radzi sobie z obciążeniami, nie uważamy tego za patologię. Z kolei może zdarzyć się sytuacja, w której to 2 cm rozejście będzie problematyczne i bolesne. Nie ma tutaj reguły. Wracając do porodu – każda kobieta w ostatnich tygodniach ciąży i w pierwszej fazie połogu ma rozsunięte mięśnie proste; jest to fizjologia, dzięki której powiększona macica z dzieckiem są w stanie zmieścić się w brzuchu. Patologią natomiast będzie utrzymujący się rozstęp już po okresie połogu oraz widocznie pojawiające się wybrzuszenie w obrębie kresy przy podniesieniu głowy z pozycji leżącej na plecach. Czy rozstęp kresy białej jest niebezpieczny dla zdrowia? Sam rozstęp jest często problemem tylko wizualnym, jednak zaniedbanie tego stanu prowadzi do powstania przepukliny, która – jeśli znajdzie się w niej część jelita – może być niebezpieczna dla zdrowia, a nawet życia. Warto też pamiętać, że rozstęp jest problemem funkcjonalnym brzucha, co oznacza, że nie jest on w stanie prawidłowo pracować na co dzień. Nie możemy całkowicie zrezygnować z dźwigania obciążeń – czy będą to zakupy, czy niemowlę, nasze ciało musi sobie jakoś poradzić. Jeśli nie może skorzystać z siły mięśni brzucha, to pomoże sobie kręgosłupem, stąd tak częsty ból odcinka lędźwiowego kręgosłupa w tym okresie. Jak sprawdzić rozejście mięśni brzucha? Rozejście możemy sprawdzić samodzielnie w domu, przykładając 2. i 3. palec ręki do linii przebiegającej od mostka do spojenia łonowego, w pozycji leżącej na plecach z nogami ugiętymi i podniesioną głową. Należy dotknąć kresę punkt po punkcie, ponieważ rozstęp może wystąpić na całej długości kresy, choć najczęściej obserwujemy go w okolicy pępka i nad nim. Każde wybrzuszenie lub tkliwość w trakcie takiego badania warto skonsultować z fizjoterapeutką uroginekologiczną. W razie konieczności należy wykonać USG powłok brzusznych u lekarza radiologa i ewentualną konsultację u chirurga. Wystający pępek w ciąży – o czym to świadczy? Wystający pępek w ciąży może świadczyć o przepuklinie pępkowej; zazwyczaj nie jest ona groźna i wymaga tylko obserwacji, ale zawsze warto ją skonsultować ze specjalistą. Czasem jednak jest tak, że mamy wystający pępek już przed ciążą, który jest pozostałością po przepuklinie pępowinowej lub infekcji poporodowej w wyniku zakażenia kikuta pępowiny – w takim wypadku będzie to tylko delikatny defekt wizualny, niegroźny dla zdrowia. Rozejście mięśni brzucha a ciąża Rozejście mięśni prostych w końcówce ciąży jest fizjologią. Jeśli zaś rozejście wystąpiło przed planowaną ciążą, warto w ramach przygotowań udać się do fizjoterapeutki uroginekologicznej i uzyskać wskazówki, jak funkcjonować z rozejściem w ciąży i co zrobić, aby dysfunkcja się nie pogłębiła. Jakie ćwiczenia są zalecane, a jakie przeciwwskazane w rozejściu mięśni brzucha? Zalecanymi ćwiczeniami będą delikatne aktywacje mięśni brzucha z kontrolą oddechu i ciśnienia śródbrzusznego. Przeciwwskazane za to będą ćwiczenia wywołujące wzmożoną pracę tłoczni brzusznej, takie jak klasyczne brzuszki czy deska w podporze przodem. Jak na co dzień funkcjonować z rozejściem mięśni brzucha i przepukliną? Rozejście jest sygnałem ciała, że tłocznia brzucha nie działa prawidłowo, stąd polecam wizytę u fizjoterapeutki, aby wybrać odpowiednie narzędzia do wspólnej lub samodzielnej pracy. Może to być dobrze dobrana aktywność fizyczna, pilnowanie postawy ciała, kinesiotaping, czasem pas stabilizujący czy odpowiednie ubranie, które nie powoduje ucisku pojedynczych punktów jamy brzusznej. Trener, lekarz czy fizjoterapeuta – kto może mi pomóc przy rozejściu mięśni brzucha? Najlepiej szukać pomocy u fizjoterapeuty, ale są też świetni trenerzy specjalizujący się w dysfunkcjach brzucha, którzy doborem odpowiednich ćwiczeń rozwiążą problem. Do lekarza chirurga z kolei polecam udać się przy podejrzeniu przepukliny lub przy rozejściu mięśni prostych już po fizjoterapii, która nie przyniosła oczekiwanych efektów, aby rozważyć leczenie zabiegowe. Małgorzata Staniuk  – fizjoterapeutka specjalizująca się w terapii dna miednicy u kobiet, mężczyzn i dzieci, trenerka personalna. Łącząc te dwie profesje  propaguje terapię połączoną z ruchem. UMÓW SIĘ ONLINE ZADZWOŃ TERAZ Sprawdź inne wpisy Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji to jedno z najprostszych,… Czytaj więcej Jak dbać o mięśnie dna miednicy na co dzień? Jak dbać o mięśnie dna miednicy na co dzień? Mięśnie… Czytaj więcej Aktywność fizyczna w ciąży – fakty i mity Aktywność fizyczna w ciąży – fakty i mity Autorytety takie… Czytaj więcej Powiększony brzuch po porodzie – czy to rozejście mięśnia prostego? Powiększony brzuch po porodzie – czy to rozejście mięśnia prostego?… Czytaj więcej Czy w ciąży można ćwiczyć? Czy w ciąży można ćwiczyć? Dowiedziałaś się, że jesteś w… Czytaj więcej Co druga kobieta poniżej 20 roku życia doświadcza bolesnych miesiączek – czy też tak masz? Co druga kobieta poniżej 20 roku życia doświadcza bolesnych miesiączek… Czytaj więcej Ból miednicy u mężczyzn – czy to choroba? Ból miednicy u mężczyzn – czy to choroba? Ból lokalizujący… Czytaj więcej 7 rzeczy, które warto wiedzieć o fizjoterapii uroginekologicznej 7 rzeczy, które warto wiedzieć o fizjoterapii uroginekologicznej Jeśli kiedykolwiek… Czytaj więcej

Czy w ciąży można ćwiczyć? Dowiedziałaś się, że jesteś w ciąży, i zastanawiasz się, czy możesz ćwiczyć? Być może przed ciążą byłaś bardzo aktywna i nie wiesz, czy możesz kontynuować swoje dotychczasowe treningi? Albo do tej pory trudno było Ci się zmotywować do ćwiczeń i teraz chciałabyś zacząć, ale nie wiesz, co możesz robić, a czego nie? W tym artykule znajdziesz wszystkie informacje dotyczące bezpiecznego treningu w ciąży – jakie ćwiczenia robić, a jakich unikać, na co zwrócić szczególną uwagę, jak zmniejszyć dolegliwości ciążowe i przygotować się do porodu. Na początek dobra wiadomość – w ciąży nie tylko możesz, ale wręcz powinnaś ćwiczyć. Zalecenia Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników są jednoznaczne – w prawidłowo rozwijającej się ciąży odpowiednio dobrana aktywność jest korzystna zarówno dla mamy, jak i dla dziecka. Odpowiednio dobrana, czyli jaka? Kiedy w ciąży można zacząć ćwiczenia? Ruch jest zalecany na każdym etapie ciąży przebiegającej fizjologicznie. Jeżeli byłaś aktywna przed ciążą, możesz kontynuować swoje treningi. Pamiętaj tylko, żeby unikać ćwiczeń niewskazanych w ciąży i wzbogacić trening o ćwiczenia oddechowe oraz aktywację mięśni dna miednicy i mięśni głębokich brzucha, jeżeli do tej pory ich nie wykonywałaś. Jeżeli przed ciążą nie byłaś aktywna, rozpocznij od ćwiczeń o niskiej intensywności, jak gimnastyka czy pływanie, aby stopniowo dojść do zalecanych minimum 150 minut aktywności fizycznej o umiarkowanej intensywności w tygodniu. Dobrym pomysłem jest konsultacja z fizjoterapeutką uroginekologiczną lub trenerką medyczną, która dobierze bezpieczną aktywność dopasowaną do Ciebie. Na jakie aktywności można chodzić w ciąży? Odpowiedź na to pytanie zależy od tego, do jakich aktywności i poziomu wysiłku przyzwyczajone jest Twoje ciało. Dla początkujących idealne będą spacery, zajęcia fitness lub joga dla ciężarnych, delikatne ćwiczenia wzmacniające czy zajęcia na basenie. Osoby zaawansowane mogą kontynuować swoje dotychczasowe treningi, obniżając intensywność i zmniejszając obciążenie oraz eliminując ćwiczenia zwiększające tłocznię brzuszną, jak brzuszki, dynamiczne ćwiczenia typu podskoki, pajacyki, oraz ćwiczenia i aktywności z dużym ryzykiem urazu. Jeżeli nie jesteś pewna, jak bezpiecznie ćwiczyć w ciąży, skonsultuj się z trenerem lub instruktorem, który posiada doświadczenie w pracy z ciężarnymi. Na co zwracać uwagę przy wyborze miejsca do ćwiczeń, będąc w ciąży? W ciąży największy nacisk powinien być kładziony na bezpieczeństwo ćwiczeń. Upewnij się, że osoba prowadząca zajęcia ma odpowiednie kompetencje – wiedzę i doświadczenie w pracy z ciężarnymi. Wiele kobiet w ciąży decyduje się na treningi personalne, dzięki czemu mają pewność, że ćwiczenia są dobrane do ich potrzeb i możliwości. Z kolei zajęcia grupowe dają możliwość spotkania innych kobiet na podobnym etapie życia i wymienienia się doświadczeniami. Jeżeli decydujesz się na samodzielne treningi, upewnij się, że prawidłowo wykonujesz ćwiczenia – ze względu na zmiany zachodzące w postawie ciała prawidłowa technika ćwiczeń jest niezwykle ważna. Jakie są przeciwwskazania do gimnastyki w ciąży? Zaleca się konsultację specjalistyczną w celu indywidualnego dopasowania aktywności fizycznej w przypadku występowania w przebiegu ciąży: niewydolności szyjki macicy, ciąży mnogiej z ryzykiem przedwczesnego porodu, krwawień w drugim lub trzecim trymestrze ciąży, łożyska przodującego po 26. tygodniu ciąży, porodu przedwcześnie zagrażającego, stanu przedrzucawkowego, hipotrofii płodu, chorób przewlekłych, np. układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, tarczycy, czy niedożywienia. Co mogę ćwiczyć, żeby zmniejszyć ból kręgosłupa w ciąży? Wiele kobiet odczuwa w ciąży dolegliwości bólowe kręgosłupa. Jest to związane ze zmianami w obrębie postawy oraz przeciążeniem struktur kostnych, stawowych i mięśniowych. Każda aktywność fizyczna będzie sprzyjała zmniejszeniu tych dolegliwości. Szczególną uwagę warto zwrócić na ćwiczenia: posturalne – przywracające prawidłowe ustawienie ciała, mobilnościowe – zwiększające zakres ruchu w stawach, rozluźniające nadmiernie napięte struktury, jak mięśnie klatki piersiowej, zginacze bioder czy dolny odcinek kręgosłupa, wzmacniające struktury ulegające osłabieniu i rozciągnięciu, jak uda i pośladki, mięśnie głębokie brzucha czy mięśnie grzbietu. Gimnastyka w domu czy w klubie? Co jest lepsze dla ciężarnej? Każde z tych rozwiązań ma swoje wady i zalety. Ćwicząc w klubie, jesteś pod opieką instruktora, który odpowiednio dobierze ćwiczenia, spotykasz się z innymi mamami oraz masz zewnętrzną motywację, żeby ruszyć się z domu i nie odpuszczać ćwiczeń. Jednak ćwiczenia, zwłaszcza grupowe, nie zawsze będą idealnie dobrane do Twoich potrzeb. Z kolei ćwicząc w domu, możesz idealnie dopasować trening do swoich możliwości czasowych, zwłaszcza jeżeli to nie jest Twoja pierwsza ciąża i masz już w domu malucha. Masz również większą swobodę w doborze ćwiczeń – na przykład kiedy jesteś zmęczona i odpuściłabyś trening w klubie, w domu możesz zrobić delikatne rozciąganie lub ćwiczenia oddechowe. Z drugiej strony samej trudniej pilnować techniki wykonywania ćwiczeń i czasem może być trudno z motywacją. Najprostsza odpowiedź? Najważniejsze, żebyś regularnie się ruszała w ciąży – wybierz więc rozwiązanie, które w Twojej konkretnej sytuacji będzie miało największą szansę powodzenia. 3 ćwiczenia na relaksację miednicy i kręgosłupa lędźwiowego w ciąży Kołysanie miednicą Ustaw stopy na szerokość bioder, lekko ugnij kolana, połóż ręce na biodrach, postaraj się mieć prosty kręgosłup. Wykonuj płynne ruchy miednicą, wypinając pośladki i podwijając je pod siebie. Postaraj się, żeby ruch odbywał się tylko w biodrach – nie bujaj tułowiem. Nie zatrzymuj oddechu. Koci grzbiet Przejdź do klęku podpartego, ustaw dłonie pod barkami, kolana pod stopami. Wykonaj koci grzbiet, zaokrąglając plecy, i wróć do prostych pleców. Ruch powinien być przyjemny i płynny. Nie zapominaj o oddechu. Ćwiczenia oddechowe w pozycjach odciążających Połóż się na plecach i oprzyj zgięte nogi o piłkę, krzesło lub kanapę. Połóż ręce na żebrach. Wykonuj długie, spokojne oddechy przez nos, kierując powietrze w stronę żeber, tak żeby z każdym wdechem dłonie oddalały się od siebie, a przy wydechu ponownie zbliżały. Które ćwiczenia przydadzą się do porodu? Jeżeli przygotowujesz się do porodu siłami natury, w swoim treningu ciążowym zwróć szczególną uwagę na ćwiczenia: zwiększające świadomość ciała, oddechowe, rozluźniające mięśnie dna miednicy, zwiększające mobilność stawów biodrowych i miednicy, przygotowujące do przyjmowania wertykalnych pozycji porodowych, kondycyjne, przygotowujące do ogromnego wysiłku energetycznego, jakim jest poród. Powyższe ćwiczenia powinnaś włączać do swojej aktywności podczas całej ciąży, a szczególnie skupić się na nich w trzecim trymestrze. Katarzyna Wawrzycka – wspiera ciało kobiety w zachowaniu sprawności nie tylko w czasie ciąży, ale również, a może nawet przede wszystkim w powrocie do świadomego odczuwania siebie. W czasie treningu stawia na funkcjonalność ciała, zainspiruje Cię  ruchem “przy okazji”. UMÓW SIĘ ONLINE ZADZWOŃ TERAZ Sprawdź inne wpisy Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji

Co druga kobieta poniżej 20 roku życia doświadcza bolesnych miesiączek – czy też tak masz? Intensywny ból podbrzusza poprzedzający miesiączkę lub występujący w jej trakcie (najczęściej 1–3 dni) wyklucza wiele kobiet z normalnego funkcjonowania. Część z nich rezygnuje nie tylko z aktywności fizycznej czy kontaktów społecznych, ale ze względu na złe samopoczucie jest zmuszona do absencji w szkole czy pracy. Obecny stan wiedzy pozwala na rozpoznanie źródeł tej dolegliwości oraz zaproponowanie metod łagodzenia bólu menstruacyjnego. W trakcie miesiączki dochodzi do złuszczenia śluzówki macicy – co jest przyczyną pojawienia się lokalnego stanu zapalnego, który stymuluje skurcze macicy. Może to powodować dyskomfort w okolicy podbrzusza i jeśli nie wymaga leków przeciwbólowych – nie musi budzić niepokoju (ale wciąż można pracować z tym dyskomfortem). Jak rozpoznać bolesną miesiączkę (objawy) W trakcie miesiączki dochodzi do złuszczenia śluzówki macicy – co jest przyczyną pojawienia się lokalnego stanu zapalnego, który stymuluje skurcze macicy. Czasami wytwarzana ilość prozapalnych prostaglandyn i tromboksanów (substancje, które m.in. działają prozapalnie oraz nasilają skurcze mięśni i naczyń macicy) jest tak duża, że powoduje to silny ból podbrzusza. Istnieje podział na bolesne miesiączkowanie pierwotne i wtórne – pierwotne pojawia się praktycznie od początku menstruacji (nieznana jest przyczyna, dlaczego tak wiele kobiet wytwarza nadmierną ilość substancji prozapalnych), natomiast bolesne miesiączkowanie wtórne obserwujemy, gdy dolegliwości zaczynają się w późniejszym okresie życia kobiety. Ból bywa zwiastunem miesiączki oraz pojawia się najczęściej pierwszego dnia cyklu – skurcze, bóle brzucha, ból pleców często promieniujący do nóg. Nierzadko towarzyszą mu też objawy z układu pokarmowego – biegunka, wzdęcia, nudności i niestrawność. Kobiety doświadczające bolesnych miesiączek często skarżą się również na bóle głowy, zmęczenie i ogólną apatię. Dlaczego mam bolesną miesiączkę (przyczyny) Oprócz czynnika hormonalnego ból miesiączkowy może być spowodowany zastojami krwi (zaburzeniami krążenia w obszarze miednicy), zrostami po zabiegach operacyjnych czy zapaleniach w jamie brzucha lub miednicy. Napięcia tkanek w obszarze brzucha, miednicy i nóg oddziałują także na mięśnie dna miednicy, co wpływa na dyskomfort odczuwany w trakcie krwawienia. Jedną z poważnych przyczyn bolesnych miesiączek mogą być zmiany chorobowe: torbiele jajników, endometrioza lub adenomioza, mięśniaki macicy, policystyczne jajniki. Odpowiednie rozpoznanie powinien postawić lekarz specjalizujący się w diagnostyce przyczyn bolesnych miesiączek. Co pomaga na bolesne miesiączki? Leki przeciwbólowe z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych to najczęściej stosowana metoda łagodzenia bólu menstruacyjnego, choć nie bez znaczenia jest ich oddziaływanie na narządy układu pokarmowego. Dlatego warto skorzystać z innych opcji, aby lek traktować jako ostateczność. Dieta przeciwzapalna – eliminacja żywności wysoko przetworzonej, tłuszczów trans, cukru i produktów mlecznych na rzecz warzyw (zwłaszcza zielonych), dobrej jakości olejów i białka. Zioła – napary ziołowe z mieszanki, np. kozłka lekarskiego, szałwi, ziela ruty, ziela pięciornika gęsiego, liści malin. Ćwiczenia gimnastyczne – odpowiednio dobrane są uznane za czynnik skutecznie redukujący ból miesiączkowy. Aby zmniejszyć napięcie i intensywność odczuwanego bólu, doskonale sprawdzają się ćwiczenia oddechowe – redukują ogólne pobudzenie nerwowe, a oddech przeponowy dodatkowo stymuluje prawidłowy ruch narządów wewnętrznych i płynów w jamie brzucha. Ćwiczenia rozciągające i relaksacyjne – włączenie ich w drugiej fazie cyklu, przed miesiączką, redukuje nadmierne napięcia mięśni i zwiększa ruchomość stawów. Ciepło – jeśli nie występują bardzo obfite krwawienia, warto zaopatrzyć się w termofor (suchy – z pestek wiśni, lub wypełniony wodą) i ogrzać podbrzusze i/lub dół pleców. Ciepło wpływa rozluźniająco i może przynieść ukojenie. TENS – przezskórna elektrostymulacja nerwów to prosty zabieg, który po przeszkoleniu przez fizjoterapeutkę uroginekologiczną można wykonywać w warunkach domowych. Odpowiednio dobrane parametry redukują odczuwanie bólu w czasie skurczu. W naszym centrum fizjoterapii udzielamy takiego instruktażu. Fizjoterapia przed miesiączką – techniki terapii manualnej mające na celu rozluźnienie napiętych tkanek okolicy tułowia, ze szczególnym uwzględnieniem podbrzusza i mięśni dna miednicy. W Fizjo Pelvi dodatkowo sięgamy po technologię wykorzystującą falę radiofrekwencyjną (INDIBA). Warto sięgnąć po różne metody łagodzenia bólu i wybrać te, które przynoszą nam ulgę. Po porodzie bolesne miesiączki ustępują – prawda czy fałsz? Często powielanym mitem jest twierdzenie, że bolesne miesiączki kończą się po porodzie. Mimo iż czasami faktycznie kobiety zgłaszają zmniejszenie dolegliwości po porodzie, niestety nie jest to standardem. Zdarza się też, że miesiączki bywają bardziej bolesne (np. po porodzie przez cesarskie cięcie ze względu na powstanie zrostów wewnątrzotrzewnowych). Wszystko zależy od przyczyny bólu miesiączkowego i możliwości jej zmniejszenia. Czy bolesna miesiączka jest dziedziczna? Skłonność do występowania bolesnych miesiączek może być charakterystyczna dla kobiet z danej rodziny (matka – córka), np. ze względu na predyspozycję do endometriozy czy dysbalansu hormonalnego. Jednak stwierdzenie „moja mama miała bolesne miesiączki, ja pewnie też tak będę cierpieć” nie ma pełnego uzasadnienia. Na większość czynników mamy bowiem wpływ – codzienne wybory żywieniowe i ruchowe, konsultacja ze specjalistami z zakresu równowagi hormonalnej oraz zadbanie o komfort psychiczny – to wszystko może sprawić, że inaczej będziemy funkcjonować w czasie menstruacji. Gdzie szukać pomocy przy bolesnych miesiączkach? Jeśli ból wymaga zażycia środków przeciwbólowych (a czasem te środki nie przynoszą ulgi), jeśli występuje stały dyskomfort niepodlegający zmianie w ciągu dnia, jeśli ból uniemożliwia codzienne aktywności i pracę – to sygnał, że może warto zwrócić się do specjalisty w celu diagnostyki i poznania przyczyny takiego stanu. Równolegle może być wdrożona dieta przeciwzapalna oraz fizjoterapia uroginekologiczna, która ma na celu zmniejszenie dolegliwości bólowych, redukcję napięcia oraz poprawę przepływu płynów w tkankach – nawet jeśli pacjentka dopiero rozpoczyna diagnostykę. Pamiętaj, że do fizjoterapeuty możesz przyjść w dowolnym momencie cyklu menstruacyjnego, nie jest potrzebne skierowanie lekarskie. Specjalistami zajmującymi się diagnostyką w zakresie bolesnych miesiączek są ginekolog i/lub endokrynolog – w razie podejrzenia występowania zaburzeń hormonalnych. Jeśli istnieje podejrzenie endometriozy, warto skonsultować się ze specjalistami w tym zakresie – z każdym rokiem rośnie świadomość tej choroby, a także zwiększa się liczba specjalistów-ginekologów potrafiących prawidłowo ją diagnozować i wspierać w leczeniu. Warto skonsultować się z dietetykiem klinicznym w ramach uzupełnienia ewentualnych niedoborów oraz wprowadzenia odpowiedniej dla danej osoby interwencji żywieniowej. Częste problemy zapalne w układzie pokarmowym wymagają wsparcia dietetycznego i mogą przynieść bardzo dużą poprawę codziennego i „miesiączkowego” komfortu. Fizjoterapia uroginekologiczna jest nieocenioną pomocą w przypadku bolesnych miesiączek. Niezależnie od rzeczywistej przyczyny (diagnozę stawia lekarz) podjęte działania w ramach terapii – poprawa postawy ciała, prawidłowy oddech (działający też na zmniejszenie napięcia), przywrócenie prawidłowej ruchomości narządów (tak! nasze organy powinny się swobodnie ruszać) oraz

Ból miednicy u mężczyzn – czy to choroba? Ból lokalizujący się w miednicy u mężczyzn jest potocznie nazywany Zespołem Bólowym Miednicy Mniejszej. W zależności od jego dokładnej lokalizacji, nasilenia i czasu występowania może świadczyć o procesie chorobowym, ale nie musi. W tym artykule dowiesz się, jakie mogą być przyczyny takich dolegliwości. Jakie mogą być przyczyny bólu w okolicy krocza u mężczyzn? Przyczyną bólu w okolicy krocza u mężczyzn mogą być: przebyte zabiegi operacyjne w obrębie miednicy czy okolicznych stawów, np. biodrowych, stany zapalne narządów układu moczowo-płciowego (np. cewki moczowej, jąder czy prostaty) oraz wydalniczego (np. różnorodne stany zapalne jelit), zaburzenia przepływu żylnego okolicy miednicy (żylaki odbytu potocznie nazywane hemoroidami, żylaki powrózka nasiennego, żylaki jąder), neuralgia nerwu sromowego spowodowana przewlekłym uciskiem w okolicy krocza lub kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, co może być konsekwencją przewlekłego ucisku, urazu lub zabiegu chirurgicznego, przebyty uraz kości ogonowej – np. upadek na snowboardzie lub z wysokości, zwiększone napięcie mięśni dna miednicy spowodowane np. przewlekłym stresem. Jednym z pierwszych objawów rozwijającego się zespołu bólowego miednicy mniejszej jest uczucie dyskomfortu i mrowienia po dłuższym siedzeniu lub jeździe na rowerze. Kto powinien postawić właściwą diagnozę przy przewlekłym bólu miednicy? Jeśli dokucza Ci przewlekły ból lub dyskomfort w okolicy krocza, warto odwiedzić lekarza urologa lub proktologa. Ważne jest postawienie właściwej diagnozy i znalezienie przyczyny dolegliwości. Warto też skonsultować się z fizjoterapeutą/-ką specjalizującym się w pracy z dnem miednicy u mężczyzn (w naszym zespole to fizjoterapeutka uroginekologiczna / urofizjoterapeutka), która oceni stan strukturalny i funkcjonalny oraz zastosuje właściwe postępowanie i terapię niwelującą dolegliwości bólowe. Idealnie, jeśli uda Ci się znaleźć specjalistów współpracujących razem na rzecz pacjenta. W naszym centrum staramy się współpracować z lokalnymi lekarzami specjalistami, aby pacjent miał szansę na właściwą ścieżkę leczenia i ewentualnej rehabilitacji. Czy ból miednicy może mieć wpływ na jakość strumienia podczas oddawania moczu? Ból miednicy spowodowany przerostem, stanem zapalnym prostaty lub zwiększonym napięciem mięśni dna miednicy będzie miał bezpośredni wpływ na jakość strumienia moczu – może on być osłabiony, przerywany, z uczuciem niepełnego opróżnienia pęcherza, z kropelkowaniem na koniec, a sama inicjacja oddawania moczu może sprawiać trudność i być opóźniona. Ból miednicy a zaburzenia erekcji – co powinieneś wiedzieć Ból miednicy związany ze zwiększonym napięciem mięśni tej okolicy bardzo często zaburza erekcję oraz czas jej trwania. Mięśnie, uciskając na naczynia krwionośne, nie pozwalają im napełnić się krwią, co jest niezbędne w momencie pobudzenia seksualnego i chęci uzyskania wzwodu prącia. To może powodować stres, niechęć i tym samym zmniejszenie aktywności seksualnej. Jak fizjoterapia dna miednicy może pomóc w przypadku bólu miednicy? Fizjoterapia dostarcza nam wielu technik, które możemy z powodzeniem wykorzystać w terapii bólu miednicy, a są to m.in.: terapia manualna, fizykoterapia przy użyciu radiofrekwencji lub elektrostymulacji, terapia ruchem (specjalnie dobrane ćwiczenia gimnastyczne) czy terapia cranio-sacralna (terapia czaszkowo-krzyżowa). Kluczową rolę odgrywają też codzienne nawyki pacjenta, które wspólnie na terapii omawiamy oraz szukamy drogi do ich zmiany. Czasami konieczna jest terapia manualna per rectum, dzięki której udaje się osiągnąć bardzo istotne zniesienie odczuwania bólu u pacjenta. Rodzaj terapii jest dobierany do potrzeb i stanu pacjenta oraz za jego zgodą. Do kogo udać się na fizjoterapię z bólem miednicy? Na fizjoterapię bólu miednicy najlepiej udać się do fizjoterapeuty/-ki specjalizującego/-ej się w terapii dna miednicy mężczyzn – najczęściej jest to fizjoterapeutka uroginekologiczna (mająca kompetencje pracy zarówno z kobietami, jak i mężczyznami). Warto szukać w opisie usługi hasła „fizjoterapia urologiczna”. Jak znaleźć fizjoterapię urologiczną w mojej okolicy? Fizjoterapia urologiczna nadal jest dość mało dostępna w Polsce, szczególnie w mniejszych miejscowościach. Aby znaleźć dobrego specjalistę, polecam zapytać o niego lekarza prowadzącego lub fizjoterapeutę niekoniecznie pracującego w tej dziedzinie. Oczywiście można też przeszukać internet, zwracając uwagę na opinie oraz doświadczenia zespołu z danej placówki. Na mapie Warszawy znajduje się kilka takich ośrodków – ja zapraszam oczywiście na Wilanów do kliniki Fizjo Pelvi. Ile trwa fizjoterapia urologiczna w przypadku bólu miednicy? Nie ma określonego czasu terapii w przypadku bólu miednicy u mężczyzn – wszystko zależy od przyczyny i stanu wyjściowego pacjenta. Statystycznie trwa ona od kilku tygodni do kilku miesięcy. Pomimo tego zdarza się, że już po pierwszej wizycie dochodzi do wyraźnej redukcji bólu i poprawia się samopoczucie pacjenta. Małgorzata Staniuk  – fizjoterapeutka specjalizująca się w terapii dna miednicy u kobiet, mężczyzn i dzieci, trenerka personalna. Łącząc te dwie profesje  propaguje terapię połączoną z ruchem. UMÓW SIĘ ONLINE ZADZWOŃ TERAZ Sprawdź inne wpisy Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji to jedno z najprostszych,… Czytaj więcej Jak dbać o mięśnie dna miednicy na co dzień? Jak dbać o mięśnie dna miednicy na co dzień? Mięśnie… Czytaj więcej Aktywność fizyczna w ciąży – fakty i mity Aktywność fizyczna w ciąży – fakty i mity Autorytety takie… Czytaj więcej Powiększony brzuch po porodzie – czy to rozejście mięśnia prostego? Powiększony brzuch po porodzie – czy to rozejście mięśnia prostego?… Czytaj więcej Czy w ciąży można ćwiczyć? Czy w ciąży można ćwiczyć? Dowiedziałaś się, że jesteś w… Czytaj więcej Co druga kobieta poniżej 20 roku życia doświadcza bolesnych miesiączek – czy też tak masz? Co druga kobieta poniżej 20 roku życia doświadcza bolesnych miesiączek… Czytaj więcej Ból miednicy u mężczyzn – czy to choroba? Ból miednicy u mężczyzn – czy to choroba? Ból lokalizujący… Czytaj więcej 7 rzeczy, które warto wiedzieć o fizjoterapii uroginekologicznej 7 rzeczy, które warto wiedzieć o fizjoterapii uroginekologicznej Jeśli kiedykolwiek… Czytaj więcej

7 rzeczy, które warto wiedzieć o fizjoterapii uroginekologicznej Jeśli kiedykolwiek zastanawiałaś się, co to jest fizjoterapia uroginekologiczna, tu znajdziesz najważniejsze informacje o tej dziedzinie rehabilitacji. Dowiesz się, jak można sobie pomóc w leczeniu intymnych problemów związanych z układem moczowo-płciowym i z seksualnością. Co to jest fizjoterapia uroginekologiczna? Fizjoterapia uroginekologiczna (potocznie nazywana również urofizjoterapią) to specjalistyczna dziedzina z obszaru opieki zdrowotnej, która zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem zaburzeń funkcji układu moczowo-płciowego u kobiet i mężczyzn. Problemy te mogą dotyczyć głównie mięśni dna miednicy, nietrzymania moczu, bolesnego oddawania moczu czy defekacji, a także dysfunkcji seksualnych. Coraz częściej zwracają się o pomoc młode kobiety zmagające się z bolesnymi miesiączkami lub rodzice dzieci cierpiących na zaparcia lub moczenie nocne. Kiedy warto zgłosić się na rehabilitację uroginekologiczną? Dobrze dobrany plan fizjoterapii uroginekologicznej może być skuteczny w leczeniu: nietrzymania moczu zarówno wysiłkowego, jak i parć naglących, obniżenia lub wypadania narządów miednicy mniejszej, endometriozy i bolesnego miesiączkowania, rozejścia mięśnia prostego brzucha, zaparć i trudności z wypróżnianiem, nietrzymania gazów lub brudzenia bielizny (nietrzymanie stolca), bólu spojenia łonowego, bólu kręgosłupa, kości ogonowej, bólu podczas współżycia, bólu krocza. Fizjoterapia uroginekologiczna w ciąży i po porodzie Jeśli jesteś w ciąży, urofizjoterapeutka pomoże Ci w ewentualnych dolegliwościach bólowych kręgosłupa lub miednicy, wytłumaczy, jak przygotować mięśnie dna miednicy do porodu, pokaże przydatne ćwiczenia wspierające dobre samopoczucie w ciąży, a po porodzie zadba o Twoje dno miednicy, rozejście mięśni brzucha czy ewentualną bliznę po pęknięciu / nacięciu krocza lub po cesarskim cięciu. Fizjoterapia przed- i pooperacyjna Zespół naszych fizjoterapeutek pomoże Ci przygotować się do planowej operacji ginekologicznej, urologicznej lub w obrębie jamy brzusznej oraz da wskazówki, jak postępować po operacji w celu szybszego powrotu do sprawności oraz jak prowadzić terapię blizny po operacji. Jak wygląda wizyta u fizjoterapeutki uroginekologicznej? Podczas pierwszej wizyty fizjoterapeutka przeprowadzi szczegółowy wywiad dotyczący Twoich dolegliwości oraz przeprowadzi funkcjonalne badanie ciała oraz – jeśli to będzie uzasadnione – badanie wewnętrzne: przezpochwowe (per vaginum) lub przezodbytnicze (per rectum). W naszym centrum fizjoterapii uroginekologicznej w Warszawie stwarzamy przyjazną i intymną atmosferę, abyś nie czuła / nie czuł skrępowania wizytą bez względu na płeć, wiek, orientację seksualną, kolor skóry czy wyznanie. Jeśli w dniu wizyty dostaniesz miesiączkę, nie martw się – na wizycie ustalimy zakres badania komfortowy dla Ciebie. Na podstawie zebranych obserwacji zostanie ustalony plan terapeutyczny, który może obejmować ćwiczenia wzmacniające lub rozluźniające mięśnie dna miednicy, techniki relaksacyjne lub wzmacniające wybrany obszar ciała czy terapię manualną, np. blizny. Jeśli posiadasz dokumentację medyczną lub istotne dla Twojego problemu wyniki badań, przynieś je ze sobą na wizytę. Warto przyjść w wygodnym ubraniu. Czas trwania i częstotliwość wizyt są ustalane indywidualnie, w zależności od problemu, z jakim zgłasza się pacjent. Jakie metody są wykorzystywane w fizjoterapii uroginekologicznej? W naszym centrum oprócz nauki ćwiczeń mięśni dna miednicy czy treningu behawioralnego z powodzeniem wykorzystujemy biofeedback i elektrostymulację jako skuteczne metody w leczeniu nietrzymania moczu / stolca. W przypadku obniżonych narządów miednicy sięgamy po pessaroterapię. W znoszeniu dolegliwości bólowych stosujemy terapię manualną, masaż czy kinesiotaping. W terapii blizn wykorzystujemy metodę Integracyjnej Terapii Blizn i Scar Work oraz technologię Indiba (urządzenie emitujące falę radiofrekwencyjną o częstotliwości 448 kHz). Jakie korzyści przynosi fizjoterapia uroginekologiczna? Regularne sesje urofizjoterapii mogą przynieść wiele korzyści w obszarze zdrowia intymnego, takich jak: poprawa kontroli nad mięśniami dna miednicy, zmniejszenie bólu miednicy, poprawa jakości życia seksualnego, zmniejszenie ryzyka nietrzymania moczu, zapobieganie zaparciom lub infekcjom dróg moczowych. O efekcie końcowym stanowi właściwy dobór elementów terapii oraz systematyczność w stosowaniu się do zaleceń. Czy fizjoterapia uroginekologiczna jest skuteczna? Badania naukowe potwierdzają skuteczność fizjoterapii uroginekologicznej w leczeniu wielu problemów związanych z układem moczowo-płciowym. Regularne ćwiczenia i terapie prowadzone pod okiem specjalisty mogą przynieść znaczną poprawę stanu zdrowia i jakości życia pacjenta. Gdzie szukać pomocy, gdy podejrzewasz zmiany lub dyskomfort w obrębie krocza i/lub miednicy? Jeśli masz problemy związane z układem moczowo-płciowym, nie wahaj się skonsultować z fizjoterapeutką uroginekologiczną. W razie potrzeby wskażemy do konsultacji lekarzy specjalistów odpowiednich dla Twojego problemu. Natalia Wawszczyk – fizjoterapeutka specjalizująca się w uroginekologii, urologii i proktologii. Pasjonatka terapii blizn. Swoją uwagę koncentruje na dobrostanie pacjenta. UMÓW SIĘ ONLINE ZADZWOŃ TERAZ Sprawdź inne wpisy Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji Dzienniczek mikcji to jedno z najprostszych,… Czytaj więcej Jak dbać o mięśnie dna miednicy na co dzień? Jak dbać o mięśnie dna miednicy na co dzień? Mięśnie… Czytaj więcej Aktywność fizyczna w ciąży – fakty i mity Aktywność fizyczna w ciąży – fakty i mity Autorytety takie… Czytaj więcej Powiększony brzuch po porodzie – czy to rozejście mięśnia prostego? Powiększony brzuch po porodzie – czy to rozejście mięśnia prostego?… Czytaj więcej Czy w ciąży można ćwiczyć? Czy w ciąży można ćwiczyć? Dowiedziałaś się, że jesteś w… Czytaj więcej Co druga kobieta poniżej 20 roku życia doświadcza bolesnych miesiączek – czy też tak masz? Co druga kobieta poniżej 20 roku życia doświadcza bolesnych miesiączek… Czytaj więcej Ból miednicy u mężczyzn – czy to choroba? Ból miednicy u mężczyzn – czy to choroba? Ból lokalizujący… Czytaj więcej 7 rzeczy, które warto wiedzieć o fizjoterapii uroginekologicznej 7 rzeczy, które warto wiedzieć o fizjoterapii uroginekologicznej Jeśli kiedykolwiek… Czytaj więcej